کتاب از غم بال در آوردن/ حقیقتش اینه که، ادبیات در نظرش صرفا داستان هایی از گذشته بود،نه هرگز رویاهایی از آینده؛ در آن ها همه چیزهایی را پیدا می کرد که از دست داده بود و دیگر هیچ وقت جبران مافات نمی شد. در اوایل زندگی اش،از هر تصوری از آینده دست کشیده بود.از این رو دومین بهارش صرفا در حکم تجلی رجعت تجربه ی ماقبل بود.
0 نظر